Χορός

Απωθημένο?
Όχι πια! Ε, περίπου ;)

Περιμένω...

... ένα φως στη άκρη του τούνελ (πολύ μελό ακούγεται αυτό...ουφ!)

Όχι ότι δεν κάνω τίποτα για να προχωρήσουν τα πράγματα αλλά μάλλον δεν εξαρτάται από μένα.

Και πάλι... ουφ!

Move out...

Την τελευταία μέρα του μήνα μας έκανε τη έκπληξη!
Ουφ!!!
Δε θέλω να φύγω...
:(

And the oscar goes to....

Πολύ χάρηκα για αυτούς τους δύο τύπους :)
Όχι ότι περιμένα να πάρουν όσκαρ για να μάθω πόσο καλοί ηθοποιοί είναι!

Απλά αν είναι να τα παίρνουν κάποιοι αυτά τα βραβεία ας είναι σαν...

τον Daniel Day-Lewis

και τον Javier Bardem

Αναγνώσεις...blogs!

Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που κάνω κάθε πρωί όταν ανοίγω το pc στο γραφείο.
Θέλω να δω τι κάνουν κάποιοι άνθρωποι που δεν ξέρω καν τα αληθινά τους ονόματα!
Απλά μαθαίνω την πορεία της ζωής τους μέσα από τις αναρτήσεις τους.

Από την άλλη εγώ δεν έχω τίποτα να πω από 'δω. Ειδικά κάτι που θα μπορούσε να διαβάσει κάποιος και να το βρει εδιαφέρον!!!

Τι λέω πάλι???
Ουφ!

Βρέχει

...ασταμάτητα!

Από το πρωί ακούω τον ήχο της βροχής αλλά μόλις τώρα κοίταξα από το παράθυρο. Είναι όλα τόσο όμορφα...
Μ' αρέσει η βροχή, όχι όμως όταν χρειάζεται να βγω από το σπίτι και να πάω στη δουλειά, ειδικά όταν πρέπει να οδηγώ στους βρεγμένους δρόμους.

Αχ, ας περάσει η ώρα να φύγω από το γραφείο...

Το 2008 θέλω…

-να σκάω από υγεία εγώ και τα αγαπημένα μου πρόσωπα

-να έχω πολλά - πολλά λεφτά

-να κάνω μια δουλειά που μου αρέσει , έτσι για να περνάω την ώρα μου

-να κάνω πολλά ταξίδια με τον αγαπημένο μου

-να… να.. να…

Χριστούγεννα!

Αν και ποτέ δεν μου άρεσαν οι γιορτές και τα πανηγύρια, στα Χριστούγεννα έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία.
Ακόμα και τώρα που δεν είμαι μαθήτρια/φοιτήτρια για να έχω 15 μέρες διακοπών.

Όλη αυτή η φωτεινή ατμόσφαιρα μου φτιάχνει τη διάθεση και κάνει τις μέρες μου να φαίνονται πιο ενδιαφέρουσες και χαρούμενες (χωρίς ουσιαστικά να αλλάζει κάτι!)
Υπάρχει μια προσμονή ότι κάτι διαφορετικό - καλό φυσικά- θα συμβεί!

Μακάρι...

Ανάγνωση ξανά

Πρόσφατα είχα με κάποιους φίλους συζήτηση για το πάντα αγαπημένο θέμα "Βιβλία που με σημάδεψαν".
Και ενώ η κουβέντα προχωρούσε και όλοι μιλούσαμε με ενθουσιασμό, διαπιστώνω ότι... δεν έχω στη βιβλιοθήκη μου κάποια από αγαπημένα μου βιβλία!!!
Ο λόγος απλός: τα είχα δανειστεί -από φίλους και βιβλιοθήκες-...
Κάθε φορά που διαβάζω ένα βιβλίο που δεν είναι δικό μου και μου αρέσει, λέω στον εαυτό μου ότι έκανα λάθος που το δανείστηκα.
Νομίζω ότι αύριο κιόλας πρέπει να φτιάξω μια λίστα και να κάνω μια βόλτα στο βιβλιοπωλείο (μάλλον θα χρειαστεί να πληρώσω με δόσεις!)

Ανατροπή...

... όσοι με γνωρίζουν ξέρουν ότι δεν μπορώ να ανατρέπεται μια κατάσταση για κάτι που με αφορά και εγώ να μην μπορώ να κάνω τίποτα.
Ειδικά όταν ανατρέπονται τα δεδομένα στη δουλειά...
Υπήρξαν αρκετές αλλαγές σε αυτά τα 3 χρόνια όμως ποτέ δεν επηρέασαν τη δική μου θέση.
Μέχρι σήμερα...

Θέλω κάποιος να μου πει τι πρέπει να κάνω από δω και πέρα!
Μου λένε ότι την απάντηση την ξέρω μόνο εγώ.
Μα γιατί δεν τη βρίσκω?

Ένας μήνας πέρασε

... και δεν έχω βρει τίποτα να γράψω σ' αυτο το blogaki.
Μα δε συμβαίνει τίποτα στη ζωή μου που να αξίζει να το καταγράψω...?
Για να ' χω κάτι να θυμάμαι, μόνο γι' αυτό.

Αυτές τις μέρες έτυχε να μιλήσω με κάποιες φίλες μετά από καιρό.
Η αλήθεια είναι ότι μόνο εκείνες μιλούσαν! Εγώ απλά σχολίαζα...
Στην ερώτηση "τι κάνεις εσύ"? είπα "καλά... τα γνωστά!"

Είναι δυνατόν???

Tango...

...η λέξη της ημέρας!

Δεν έχω καμία σχέση με το χορό, πόσο μάλλον με το tango.
Απλά θαυμάζω όσους χορεύουν και σκέφτομαι αν θα μπορούσα κι εγώ. Ποτέ δε μου δώθηκε η ευκαιρία να δοκιμάσω, ούτε θα τολμούσα νομίζω!

Σήμερα, στις "νεκρές ώρες " του γραφείου άκουγα ένα cd που έπεσε τυχαία στα χέρια μου. Η μουσική ήταν απίστευτη. Ένα από τα κομμάτια ήταν το περιβόητο tango από το λατρεμένο "Άρωμα Γυναίκας".




Η επόμενη κίνηση ήταν να δω και τη σκηνή από την ταινία
AL... WE LOVE U!

Διαδίκτυο

Η σχέση μου με το Διαδίκτυο μετράει αρκετά χρόνια.
Ο ρόλος μου βέβαια ήταν πάντα παθητικός, δηλαδή ποτέ δεν υπήρξα μέλος κάποιου forum κλπ...
Μετά από πολλά χρόνια έκανα ένα βήμα... αυτό "εδώ"!
Επίσης άρχισα να σχολιάζω πράγματα που διάβαζω σε διάφοα blogs που με ενδιαφέρουν(όπως του hopkins ή της Composition Doll και τόσα άλλα...)
Όμως και πάλι υπάρχει μια διαφορά.
Νιώθω ότι κρατάω μια απόσταση από τους ανθρώπους που γράφουν αυτά που διαβάζω. Δεν επιδιώκω να αποκτήσω πιο προσωπική σχέση με κανέναν.
Αυτό δηλαδή που συμβαίνει πολύ συχνά όπως όλοι γνωρίζουμε.
Ίσως έτσι έχω χάσει την ευκαιρία να γνωρίσω πιο ενδιαφέροντες ανθρώπους σε σχέση με αυτούς που υπάρχουν γύρω μου.
Αυτό όμως μάλλον δεν θα το μάθω ποτέ...

Σιωπή

Τόσες μέρες ακούω, διαβάζω γνώμες, συζητήσεις, αναλύσεις για αυτή την απίστευτη καταστροφή που συμβαίνει, για τους τόσους ανθρώπους που χάθηκαν και δε νιώθω την ανάγκη να πω τίποτα παραπάνω...

Δεν ξέρω τι παραπάνω να προσθέσω σε όλα αυτά που έχουν πει οι άλλοι, σωστά και λάθος.
Νομίζω ότι συνέβη "μιλάει" από μόνο του... και η δικιά μου γνώμη δεν έχει τίποτα να προσφέρει.
Ίσως κάνω λάθος αλλά...

Καλό μήνα...

• Ελπίζω να είναι καλύτερος από τον προηγούμενο

ή

• Άντε... άλλος ένας έμεινε

ή

• Άλλος ένας μήνας μακριά

ή

• Δεν χωράει άλλη αναβολή

ή....

Όμορφα!

Τελικά όταν οι κόποι σου δεν πάνε χαμένοι είναι πολύ ωραίο.
Ακόμα και όταν υπάρχει μόνο ηθική ικανοποίηση.

Μήπως είμαι χαζή τελικά να χαίρομαι τόσο μόνο με αυτό το "ηθική" ?
Τα οικονομικά οφέλη που είναι?

Οχι, όχι! Σταματάω...
Δε θέλω να "χαλάσω" τη χαρά μου με τέτοιες σκέψεις.

Καλοκαίρι

Καλοκαίρι, θάλασσά, ήλιος, διακοπές...

Μάλλον αυτές οι λέξεις για μένα έχουν χάσει το νόημα τους.. ή μάλλον ποτέ δεν είχαν το σωστό νόημα!
Έχω την τύχη ή την ατυχία να ζω σ'ένα τόπο που όλοι έρχονται για διακοπές.
Τη μεγάλη διαπίστωση την έκανα όταν ήμουν φοιτήτρια σε άλλη πόλη. Το πρώτο καλοκαίρι που θα επέστρεφα στη πατρίδα και οι φίλοι μου έλεγαν τα σχέδια των διακοπών τους, θεωρούσαν δεδομένο ότι εγώ δεν θα πάω πουθενα (που ήταν η αλήθεια).
Εννοείται ότι τα επόμενα καλοκαίρια φιλοξένησα αρκετό κόσμο. Εκείνες τις μέρες ζούσα κι έγω το κλίμα των διακοπών κι ας ήμουν στο σπίτι μου.

Έχω πάει καλοκαιρινές διακοπές κάποιες(ελάχιστες)φορές αλλά δεν είναι τίποτα μπροστα στις διακοπές που πάει κάποιος που μένει στην Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη.

Υπάρχει ελπίδα για το μέλλον?

Όπως παλιά

Τελικά μερικά πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ.
Χρειαζόμουν μια επιστροφή, ήθελα να βρω τον παλιό μου εαυτό.
Και ήταν εκεί...

Όμως η ζωή προχωράει και πρέπει να καταφέρω να "συντονιστώ" και εδώ.
Πρέπει!

Ετοιμάζω ταξίδι...!

Επιτέλους πήρα τη μεγάλη απόφαση και είμαι πολύ χαρούμενη!
Έψαχνα ένα λόγο, κάτι που να παρακινήσει, να με βγάλει από τις αμφιβολίες... και ξαφνικά συνέβη!

Μετράω τις ώρες για να βρεθώ κοντά σε τόσο αγαπημένα μου πρόσωπα που μου έλειψαν τόσο πολύ.
Πως πέρασαν τα χρόνια δεν το κατάλαβα.
Ξέρω ότι μεγαλώσαμε και τίποτα δεν θα είναι ακριβώς το ίδιο όμως αυτό δε μετριάζει τη χαρά μου!!!

Μια λέξη

Μια λέξη είναι αρκετή για να αλλάξει τα πάντα από τη μια στιγμή στην άλλη.
Μόλις τώρα το διαπίστωσα...